تبليغاتX
حس اول - هفت روایت از پرواز یک متن

حس اول

((اینجا تابوریس است شهر حس اول شهر غزلهای دورگه شهر تشنج کلمات شهر یک صالح سجادی))
هفت روایت از پرواز یک متن

این غزل به شاعرش که یک صالح سجادی است تقدیم شده

۱

به کبوتربگو قفس یعنی...

پربکش.مرگ زودرس یعنی...

 

اینکه درتوبه توی من قفسی ست

که منم توی آن قفس یعنی...

 

ما فقط چندروزمی رقصیم

توی جامی شراب گس یعنی

                               زندگی

                                     چیز قابل عرضی ست

 مرگ در طول یک هوس!یعنی زندگی کردن شبیه همه

                                         مردن مثل هیچکس یعنی ...

 (آب می بلعدت ومی بخشی زندگی را به خارو خس یعنی...)

2

تو درختی تناوری اما

با تبر می شوی هرس یعنی...

3

من وتو هردوخورده ازپشتیم

مشترک بودن دو حس

                         یعنی

                                اینکه شیرینی و جهان مگسی ست

اینکه ما رامکیده پس یعنی باید از این عقاب کش بپریم

تابه دنیای بی مگس یعنی...

4

با طنابی که بر گلو داریم

صحبت از راه پیش و پس

                           یعنی که اجل هردو سو معلق توست

وبه فریاد من برس یعنی...

5

روی این چارپایه فهمیدم

اینکه پا می کشد نفس یعنی...

6

...وتو جاری شدی به ذهن خزر

من شدم کوششی عبث یعنی تیر آرش به سینه ی من خورد

پل فرو ریخت که( ارس) یعنی...

7

این کبوتر چه عاشقانه پرید

جسدی گوشه ی قفس یعنی...

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم خرداد 1385ساعت1:51توسط صالح سجادي |